Choroby weneryczne – wszystko, co musisz o nich wiedzieć

Czas czytania: 6 minut

Możesz zarazić się chorobą weneryczną, uprawiając seks pochwowy, analny lub oralny bez zabezpieczenia. Choroby weneryczne są również nazywane infekcjami lub chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Nie oznacza to, że seks jest jedynym sposobem przenoszenia tych chorób. Infekcje mogą być przenoszone również poprzez używanie wspólnych igieł i karmienie piersią.

Choroby weneryczne u mężczyzn – objawy

Możliwe jest zarażenie się chorobą weneryczną bez żadnych oznak. Jeśli natomiast występują objawy, to mogą obejmować:

  • ból lub dyskomfort podczas seksu lub oddawania moczu
  • owrzodzenia, guzy lub wysypki na lub wokół penisa, jąder, odbytu, pośladków, ud lub ust
  • nietypowe wydzieliny lub krwawienie z prącia
  • bolesne lub opuchnięte jądra

Specyficzne objawy mogą się różnić w zależności od choroby.

Choroby weneryczne u kobiet – objawy

W wielu przypadkach choroby weneryczne nie powodują zauważalnych objawów. Typowe występujące u kobiet obejmują:

  • ból lub dyskomfort podczas seksu lub oddawania moczu
  • owrzodzenia, guzy lub wysypki na lub wokół pochwy, odbytu, pośladków, ud lub ust
  • nietypowe wydzielina lub krwawienie z pochwy
  • swędzenie w pochwie lub wokół niej

Specyficzne objawy mogą się różnić w zależności od choroby.

Choroby weneryczne, które najczęściej występują?

Najczęściej występujące choroby przenoszone drogą płciową opisano poniżej.

Chlamydia

Chlamydia to jedna z najczęściej zgłaszanych chorób wenerycznych.

Wiele osób z chlamydią nie ma zauważalnych objawów. Kiedy się rozwinie, pojawia się:

  • ból lub dyskomfort podczas seksu lub oddawania moczu
  • zielona lub żółta wydzielina z penisa lub pochwy
  • ból w dolnej części brzucha

Nieleczona chlamydia może prowadzić do:

  • infekcji cewki moczowej, gruczołu krokowego lub jąder
  • zapalenia narządów miednicy mniejszej
  • bezpłodności

Jeśli kobieta w ciąży ma nieleczoną chlamydię, może przekazać ją dziecku podczas porodu. U dziecka może się rozwinąć:

  • zapalenie płuc
  • infekcje oczu
  • ślepota

Antybiotyki mogą łatwo wyleczyć chlamydię.

HPV (wirus brodawczaka ludzkiego)

Wirus brodawczaka ludzkiego to wirus, który może przenosić się z jednej osoby na drugą poprzez kontakt seksualny lub skórę. Istnieje wiele różnych szczepów tego wirusa. Niektóre są bardziej niebezpieczne niż inne.

Najczęstszym objawem HPV są brodawki na genitaliach, ustach lub gardle.

Niektóre szczepy zakażenia HPV mogą prowadzić do raka, w tym:

  • rak jamy ustnej
  • szyjki macicy
  • sromu
  • prącia
  • odbytnicy

Większość przypadków nowotworów związanych z HPV jest spowodowana przez HPV 16 i HPV 18. Te dwa szczepy HPV stanowią 70 procent wszystkich przypadków raka szyjki macicy.

Nie ma sposobów leczenia HPV. Jednak infekcje często ustępują samoistnie. Dostępna jest również szczepionka chroniąca przed niektórymi z najbardziej niebezpiecznych szczepów, w tym HPV 16 i HPV 18.

Jeśli zarazisz się HPV, odpowiednie testy i badania przesiewowe mogą pomóc lekarzowi w ocenie i nie dopuścić do powikłań.

Syfilis

Kiła to kolejna infekcja bakteryjna. Często pozostaje niezauważona na wczesnym etapie.

Pierwszym objawem, jest mały okrągły wrzód. Może rozwinąć się na genitaliach, odbycie lub ustach. Jest bezbolesny, ale bardzo zaraźliwy.

Późniejsze objawy kiły mogą obejmować:

  • wysypkę
  • zmęczenie
  • gorączkę
  • bóle głowy
  • ból stawów
  • utrata masy ciała
  • wypadanie włosów

Nieleczona kiła w późnym stadium może prowadzić do:

  • utraty wzroku, słuchu i pamięci
  • choroby umysłowej
  • infekcji mózgu lub rdzenia kręgowego
  • choroby serca
  • śmierci

Na szczęście odpowiednio wcześnie wykryta kiła jest łatwa do wyleczenia. Jednak infekcja kiły u noworodka może być śmiertelna. Dlatego ważne jest, aby wszystkie kobiety w ciąży poddały się badaniom przesiewowym w kierunku kiły.

Im wcześniej kiła zostanie zdiagnozowana i leczona, tym mniej wyrządzi szkód.

HIV

HIV może uszkodzić układ odpornościowy i zwiększyć ryzyko zarażenia się innymi wirusami lub bakteriami oraz niektórymi nowotworami. Nieleczona może prowadzić do stadium, znanego jako AIDS. Ale przy obecnym stanie medycyny wielu ludzi żyjących z HIV nigdy nie zachoruje na AIDS.

We wczesnych lub ostrych stadiach łatwo jest pomylić objawy HIV z objawami grypy. Na przykład wczesne oznaki mogą obejmować:

  • gorączkę
  • dreszcze
  • bóle
  • obrzęk węzłów chłonnych
  • bóle gardła
  • ból głowy
  • nudności
  • wysypki

Te początkowe objawy zazwyczaj ustępują w ciągu miesiąca. Od tego momentu możesz być nosicielem wirusa HIV bez poważnych lub uporczywych objawów przez wiele lat. U innych osób mogą wystąpić niespecyficzne objawy, takie jak:

  • nawracające zmęczenie
  • gorączka
  • bóle głowy
  • problemy żołądkowe

Nie ma jeszcze lekarstwa na HIV, ale dostępne są opcje leczenia. Wczesne i skuteczne leczenie może pomóc ludziom z HIV żyć tak długo, jak osobą bez HIV.

Właściwe terapie mogą również obniżyć ryzyko przenoszenia wirusa HIV na partnera seksualnego. Leczenie może potencjalnie obniżyć ilość wirusa HIV w organizmie do niewykrywalnych poziomów i wtedy nie może być przenoszony na inne osoby.

Bez rutynowych testów, zakażony wirusem HIV nie zdaje sobie sprawy, że go ma.

Rzeżączka

Rzeżączka to kolejna powszechna bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową.

Wiele osób z rzeżączką nie ma żadnych objawów. Jeśli występują to mogą obejmować:

  • wydzielinę w kolorze białym, żółtym, beżowym lub zielonym z penisa lub pochwy
  • ból lub dyskomfort podczas seksu lub oddawania moczu
  • częstsze oddawanie moczu niż zwykle
  • swędzenie wokół genitaliów
  • ból gardła

Nieleczona rzeżączka może prowadzić do:

  • infekcje cewki moczowej, gruczołu krokowego lub jąder
  • zapalenie narządów miednicy mniejszej
  • bezpłodność

Matka może zarazić noworodka podczas porodu. W takim przypadku rzeżączka może powodować poważne problemy zdrowotne u dziecka. Dlatego wielu lekarzy zachęca kobiety w ciąży do badań i leczenia potencjalnych chorób wenerycznych.

Rzeżączkę można leczyć antybiotykami.

Wszy łonowe

To małe owady, które mogą występować na włosach łonowych. Podobnie jak wszy głowowe żywią się ludzką krwią.

Typowe objawy wszy łonowej obejmują:

  • swędzenie wokół genitaliów lub odbytu
  • małe różowe lub czerwone guzki wokół genitaliów lub odbytu
  • gorączka
  • brak energii
  • drażliwość

Możesz również zobaczyć wszy lub ich małe białe jaja wokół cebulek włosów łonowych.

Nieleczone wszy łonowe mogą przenosić się na inne osoby poprzez kontakt ze skórą lub wspólną odzież, pościel lub ręczniki.

Jeśli masz wszy łonowe, możesz użyć dostępnych bez recepty leków i pincety, aby usunąć je z ciała. Ważne jest, aby wyczyścić ubrania, pościel, ręczniki i dom.

Rzęsistkowica

Rzęsistkowica jest spowodowana przez maleńkie organizmy pierwotniaków, który mogą być przenoszone z jednej osoby na drugą poprzez kontakt narządów płciowych.

Tylko u jednej trzeciej osób z tym pasożytem występują objawy. Mogą one obejmować:

  • wydzielinę z pochwy lub penisa
  • pieczenie lub swędzenie wokół pochwy lub penisa
  • ból lub dyskomfort podczas oddawania moczu lub seksu
  • częste oddawanie moczu

U kobiet wydzielina często ma nieprzyjemny lub „rybi” zapach.

Nieleczona Rzęsistkowica może prowadzić do:

  • infekcje cewki moczowej
  • zapalenie narządów miednicy mniejszej
  • bezpłodność

Można ją leczyć antybiotykami.

Opryszczka

Opryszczka to skrócona nazwa wirusa opryszczki pospolitej (HSV). Istnieją dwa główne szczepy wirusa, HSV-1 i HSV-2. Oba mogą być przenoszone drogą płciową. To bardzo powszechna choroba.

HSV-1 powoduje przede wszystkim opryszczkę jamy ustnej, która jest odpowiedzialna za opryszczkę. Jednak HSV-1 może również przenosić się z ust jednej osoby na genitalia innej podczas seksu oralnego. W takim przypadku HSV-1 może powodować opryszczkę narządów płciowych.

HSV-2 powoduje głównie opryszczkę narządów płciowych.

Najczęstszym objawem opryszczki są pęcherze. W przypadku opryszczki narządów płciowych rany te rozwijają się na genitaliach lub wokół nich. W przypadku opryszczki jamy ustnej rozwijają się na ustach lub wokół nich.

Opryszczka zwykle goi się w ciągu kilku tygodni.

Jeśli kobieta w ciąży ma opryszczkę, może potencjalnie przekazać ją swojemu płodowi lub noworodkowi podczas porodu. Ta tak zwana wrodzona opryszczka może być bardzo niebezpieczna dla noworodków. Dlatego dla kobiet w ciąży korzystne jest uświadomienie sobie swojego statusu HSV.

Nie ma jeszcze lekarstwa na opryszczkę. Ale dostępne są leki, które pomagają kontrolować ją i łagodzić ból opryszczki. Te same leki mogą również zmniejszyć ryzyko przeniesienia opryszczki na partnera seksualnego.

Skuteczne leczenie i bezpieczne praktyki seksualne mogą pomóc Ci prowadzić wygodne życie z opryszczką i chronić innych przed wirusem.

Inne choroby przenoszone drogą płciową

Inne, mniej powszechne choroby przenoszone drogą płciową:

  • ziarnica weneryczna pachwin
  • ziarniniak pachwinowy
  • mięczak zakaźny
  • świerzb

Choroby weneryczne i ciąża

Kobiety w ciąży mogą przenosić choroby weneryczne na płód lub noworodka podczas porodu. U noworodków choroby przenoszone drogą płciową mogą powodować komplikacje. W niektórych przypadkach mogą one zagrażać życiu.

Aby pomóc w zapobieganiu tych chorób u noworodków, lekarze często zachęcają kobiety w ciąży do wykonywania badań i leczenia w kierunku potencjalnych chorób wenerycznych. Twój lekarz może zalecić badanie, nawet jeśli nie masz objawów.

Jeśli w czasie ciąży wynik testu na jedną lub więcej chorób wenerycznych jest pozytywny, lekarz może przepisać antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub inne metody leczenia. W niektórych przypadkach mogą zachęcić Cię do porodu przez cesarskie cięcie, aby zmniejszyć ryzyko przeniesienia choroby podczas porodu.

Zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową

Unikanie kontaktów seksualnych jest jedynym niezawodnym sposobem uniknięcia chorób wenerycznych. Ale jeśli uprawiasz seks waginalny, analny lub oralny, istnieją sposoby, aby uczynić go bezpieczniejszym.

Prawidłowo stosowane prezerwatywy zapewniają skuteczną ochronę przed wieloma chorobami przenoszonymi drogą płciową. Prezerwatywy są skuteczne w zapobieganiu chorobom przenoszonym drogą płciową, które rozprzestrzeniają się przez płyny, takie jak nasienie lub krew. Ale nie mogą w pełni chronić przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, które przenoszą się ze skóry na skórę. Jeśli twoja prezerwatywa nie zakrywa zakażonego obszaru skóry, nadal możesz zarazić się chorobą przenoszoną drogą płciową lub przekazać ją swojemu partnerowi.

Prezerwatywy mogą chronić nie tylko przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, ale także przed niechcianą ciążą.

Regularne badania przesiewowe w kierunku chorób wenerycznych to powinny być wykonywane przez każdego, kto jest aktywny seksualnie. Jest to szczególnie ważne dla tych, którzy mają nowego partnera lub wielu partnerów. Wczesna diagnoza i leczenie mogą pomóc powstrzymać rozprzestrzenianie się infekcji.

Przed rozpoczęciem życia seksualnego z nowym partnerem, omów z nim swoją historię seksualną. Oboje powinniście również zostać przebadani pod kątem chorób wenerycznych. Ponieważ choroby przenoszone drogą płciową często nie mają żadnych objawów, badanie jest jedynym sposobem na upewnienie się, czy ją masz.

Życie z chorobami wenerycznymi

Jeśli wynik testu na chorobę przenoszoną drogą płciową jest pozytywny, ważne, aby jak najszybciej rozpocząć leczenie.

Niektóre choroby przenoszone drogą płciową mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, jeśli nie są leczone. W rzadkich przypadkach nieleczone mogą być nawet śmiertelne.

Na szczęście większość chorób wenerycznych można leczyć. W niektórych przypadkach można je całkowicie wyleczyć. W innych przypadkach wczesne i skuteczne leczenie może pomóc złagodzić objawy, zmniejszyć ryzyko powikłań i chronić partnerów seksualnych.

Oprócz przyjmowania leków, lekarz może zalecić dostosowanie nawyków seksualnych, aby chronić siebie i innych. Na przykład prawdopodobnie doradzą ci całkowite unikanie seksu, dopóki infekcja nie zostanie skutecznie wyleczona. Kiedy wznowisz aktywność seksualną, prawdopodobnie zachęci cię do używania prezerwatyw lub innych form ochrony.